Anders sinds de zwangerschap

Tijdens de zwangerschap veranderde er van alles. Niet alleen het vanzelfsprekende, zoals mijn lichaam, maar ook best een hoop andere dingen. De relatie tussen Danny en mij bijvoorbeeld, die heeft in een jaar tijd een behoorlijke ontwikkeling doorstaan. Maar ook mijn eetgewoonten en vooral mijn smaak veranderde tijdens de zwangerschap en is, zelfs nu, anders dan voorheen. Er bestaan ontelbaar veel lijstjes van dingen die veranderen tijdens en/of na een zwangerschap maar omdat ik deze vaak standaard, onpersoonlijk, overtrokken of afgezaagd vind, deel ik vandaag míjn lijstje. Persoonlijker kan bijna niet!

Mijn lichaam
Uhm ja, daar kan ik moeilijk omheen en het is logisch dat mijn lichaam tijdens de zwangerschap veranderde maar 14 maanden na de bevalling heb ik, nog steeds, mijn oude lijf niet terug. Dat hoeft ook niet, want als ik het zou willen dan moet ik gewoon keihard (maar dan écht) mijn best moeten doen en daar ligt mijn prioriteit niet. Wat er zoal veranderd is? Nou, vooral mijn omvang. Ik ben, in het geheel, wat voller dan voorheen. Van de ene kant van de 40 (maat 38) naar de andere kant van de 40 (maat 42), zeg maar. Ik ben ruim 10 kg zwaarder dan vóór de zwangerschap en daar heb ik het al eerder over gehad: het gewicht en lijf dat ik toen had was onderhoud, afzien en ontzien. Dat kon toen ook omdat het op dat moment in mijn levensstijl paste maar dat is nu gewoon he-le-maal anders. Door mijn vollere postuur pas ik mijn oude kleding niet meer (duh…) en heb ik een nieuwe garderobe moeten aanschaffen, die ook weer een andere stijl is dan voorheen. Dus zowel mijn lichaam, mijn levensstijl én mijn kledingstijl zijn anders sinds de bevalling.

Mijn haar
Van een zwangerschapsgloed was bij mij totaal geen sprake maar ik was gezegend met een volle bos, gezond en glanzend haar. Waren die hormonen toch nog ergens goed voor! Ik heb altijd lang haar gehad maar door de lengte en mijn type haar was het kwetsbaar en brak het snel af met als resultaat heel pluizig haar. Voorheen verloor ik mijn haar ook in dusdanige mate dat het leek alsof ik constant in de rui was want die lange haren lagen werkelijk overal. Daar viel gewoon niet tegenop te stofzuigen, we kwamen ze overal tegen! Tijdens de zwangerschap en lang daarna had ik daar bijna geen last van en had ik voor het eerst in mijn leven écht mooi haar. De laatste tijd merk ik dat het volume er weer een beetje uitzakt en mijn haar zijn glans begint te verliezen, wat ik toch best jammer vind maar ik heb er lang van kunnen genieten.

Mijn smaak
Oké, ik zal eerlijk toegeven dat ik van kleins af aan al een ongelofelijk kieskeurige, pietlutterige eter ben. Een zeikerd. Niets was goed, niets was lekker en niets was waar ík trek in had. De laatste jaren heb ik daar al niet zo’n last meer van maar sinds de zwangerschap eet ik dingen waar ik voorheen, letterlijk, mijn neus voor optrok. Ik had geen rare cravings maar heb wel een aardbeienjam fase gehad, waarin ik het liefst de hele dag brood met jam at. (Die duurde tot de periode aanbrak dat ik bij het openen van een broodzak al begon te kokhalzen maar dat geheel terzijde…) In het derde trimester waren de ananassen en peren niet aan te slepen, zó lekker vond ik ze. Nog steeds eet ik graag fruit maar tegenwoordig met wat mate. Ook ben ik sinds de zwangerschap meer van hartig eten dan van de zoetigheid, al blijf ik een groot zwak houden voor pure chocolade en drink ik sindsdien iedere ochtend een glaasje limonade (voor het innemen van vitaminepillen). Voor de rest valt het wel mee hoor, het klinkt soms erger (of raarder) dan het is.

Mijn mindset en emoties
Het is al jarenlang mijn streven om zo eerlijk mogelijk te zijn en anderen (ook onbekenden) op een goede en aardige manier te behandelen. Helaas is dit niet altijd haalbaar maar ik probeer het desalniettemin. Waar ik me voorheen nog weleens kon verliezen in het behagen van anderen, hun wensen en verwachtingen, merk ik dat ik daar sinds de komst van Benthe een stuk minder mee bezig ben. Als ik voor haar aan het zingen ben (midden op straat of in de winkel, ja) dan zie of hoor ik de reacties van anderen niet meer. En dat is, voor mij, heel apart. Voorheen stond ik zo scherp afgesteld op de reacties en meningen van anderen dat ik vreselijk op m’n tenen aan het lopen was, best vervelend en vermoeiend. Nu ben ik daar veel minder mee bezig en het werkt écht bevrijdend. Ook ben ik, over het algemeen, positiever ingesteld en hebben externe factoren minder invloed op mij. Derde partijen, noemen wij ze en hieronder valt alles waar we geen grip op hebben, alles en iedereen buiten ons gezinnetje. Ik heb het al eerder gezegd maar met het vormen van een gezin, het vinden van een partner die bij mij past en het krijgen van een kindje, hebben mij compleet gemaakt en daarmee rustig(er) vanbinnen. Emotioneler ook (pff, en hóe), maar dat zie ik niet persé als iets slechts. Niet huilerig, onredelijk of overdreven kwetsbaar maar wel heel fel en beschermend over datgeen wat mij lief is. Waar men het voorheen misschien nog wel aandurfde om ruzie met mij te zoeken over bepaalde onderwerpen, weet ik niet of ze dat nu nog willen proberen…

Dat is het wel zo’n beetje, in grote lijnen. Geen standaard ‘dit kan je verwachten’ lijstje want laten we eerlijk zijn: iedere vrouw kan zich wel in een paar dingen vinden uit een lijst van 20 opties. Dit is ook maar een greep uit het geheel want er zijn heus wel meer dingen veranderd sinds de komst van Benthe. Mijn relatie, de intimiteit, mijn lichaam (maar dan specifieker) en mijn leven in het algeheel, maar dat is net een beetje té om te delen, vind ik. Dus hier doe je ’t maar even mee.

Wat is er voor jou veranderd sinds de zwangerschap(pen)? Wat vind jij van die lijstjes die overal op het Internet en in tijdschriften te vinden zijn?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.