Druk met niks doen

En opeens zijn we een week verder waarin er niets nieuws online is gekomen hier. Redenen, smoesjes, excuses… ik kan er genoeg bedenken maar het komt voornamelijk neer op mijn handen vol hebben met een plak-baby (sprongetje, yes) en ongegeneerd tijd verdoen met Netflix. Ik ken mezelf en weet dat ik ontiegelijk snel gedemotiveerd ben als ik niet de gewenste resultaten zie binnen een onrealistisch kort termijn. En dat terwijl ik zó goed bezig was met om de dag iets online zetten! Eígenlijk had ik vandaag naar de lezing van Annic van Wonderen moeten gaan over het succesverhaal van haar en d’r zus maar ja, ik twijfel, twijfel en van uitstel komt afstel. Zonde, ja. Spijt? Ja. Dan maar afwachten tot na Annic’s verlof om daarna een Masterclass Bloggen bij te wonen. Wat in het vat zit verzuurt niet, toch?

Bleh
Dit is zo’n weekend dat het niet helemaal vanzelf gaat. Gisteren werd ik misselijk wakker en liep ik rond met Benthe op links en een emmer op rechts. De hele dag heb ik die emmer met me meegesleept en uiteindelijk kwam het er ’s avonds pas uit, vlak voordat Danny richting een verjaardag vertrok. Ja, kotsen is onprettig en ranzig maar man, wat een opluchting! Benthe was ook de hele dag al wat onrustig en at minder gretig dan wat normaal is voor haar. En ja hoor, terwijl ze gulzig aan haar avondfles lurkte kwam het er nog geen minuut later met grote golven weer uit. Zien doet volgen is in dit geval wel heel letterlijk opgevolgd. Dus, wurmpje ging rechtstreeks in bad en daarna lekker naar bed. Ik at heel dapper een beschuitje maar ook die werd door mijn maag retour gestuurd. En bedankt.

Code oranje
Sneeuw is ook zo’n dingetje. Ik hou er niet zo van. Zeikerd hé? Ja, ik ben nu toch op dreef met m’n geklaag. Het is mooi om te zien, dat ga ik niet ontkennen. En het geschater op straat van enthousiaste en blije kinderen is een heerlijk gehoor maar als ik zou uitleggen over wat voor weggetjes ik moet om bij mijn ouders en werk te komen… Echt waar, zelfs zonder sneeuw, hagel, wind en regen is die route lichtelijk rampzalig (vooral met tegenliggers die doorduwen en auto’s achter je die haast hebben). Maar dat zijn pas zorgen voor morgenochtend! Wij pakken Benthe dik in en gaan lekker met z’n drietjes naar buiten met de slee. Want stiekem zijn dat toch wel de mooiste momenten en zeker in het weekend omdat we dan als gezin compleet zijn. Op en top genieten dus!

Hoe is jouw weekend? Geniet jij van het winterse weer? Of ga jij ook gebukt aan een heersend (buik)griepje?

2 Reacties

  1. Marretje
    11 december 2017 / 12:44

    Wat een leuke blog weer ondanks je geklaag, maar dat moet ook af & toe kunnen toch!? Wel eng want nog ver voordat ik dit blog had gelezen vroeg ik me al af hoe en of jij wel bij je lieve pap & mam en op je werk kon komen . Hier gister gewerkt terwijl jullie lekker aan het sleeën waren 😉 en iedereen ook weer helemaal fit trouwens?

    • Lenneke
      12 december 2017 / 19:27

      Het was een ééndagsgriep, denk ik. Tot dusver komt Danny er goed vanaf. Het was niet fijn op de weg hoor! Brrr, ik vind dit weer écht helemaal niks.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.