Eerste en tweede zwangerschap: wat is het verschil?

Met nog een paar weken te gaan voordat ons tweede kindje geboren wordt, lijkt het mij leuk een vergelijking te maken tussen mijn eerste en tweede zwangerschap. Niet omdat er wereldschokkende verschillen zijn of het persé rete-interessant is maar gewoon omdat het kan. Een jaar geleden was ik er volop van aan het dromen om voor de tweede keer zwanger te zijn en nu zit deze zwangerschap er alweer bijna op. Alleen dát al: van wens naar werkelijkheid. Vandaag deel ik nog een paar verschillen (en overeenkomsten).

Aan de antibiotica
Tijdens mijn eerste zwangerschap heb ik in het tweede trimester een dubbele longontsteking voor m’n kiezen gekregen. Dit was niet ideaal want ik ben 8 weken ziek geweest en had conditioneel een fikse klap gekregen. Toch heb ik het nooit als superverschrikkelijk ervaren of daardoor de zwangerschap minder leuk gevonden. (Ik vind zwanger zijn nu eenmaal héél leuk, #sorrynotsorry) Om beter te worden heb ik destijds drie antibioticakuren gekregen waarvan de laatste pas zijn werk deed. Uiteraard heb ik me zorgen gemaakt over de effecten die deze medicijnen konden hebben op ons kindje maar ze niet innemen was ook geen optie. Vooralsnog lijkt het er op dat Benthe er niets aan heeft overgehouden, gelukkig. Nu ben ik tijdens deze zwangerschap niet dusdanig ziek geworden (ik klop het even af) maar toch heb ik wederom twee keer een antibioticakuur moeten slikken. Deze keer voor een blaasontsteking. Ik kan blijkbaar niet zwanger zijn zonder ergens een ontsteking te kweken…

Gewichtstoename
Het is geen geheim dat ik tijdens mijn eerste zwangerschap behoorlijk ben aangekomen. Ik ben er niet trots op, ben er niet blij mee en zie het zeker niet als een prestatie maar wat gebeurd is, is gebeurd en ik kon aan het resultaat weinig veranderen. In totaal ben ik destijds ruim 20 kg aangekomen en na de bevalling zijn 10 daarvan heel hardnekkig blijven plakken. Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik naderhand heus wel meer mijn best had kunnen doen om die kilo’s kwijt te raken maar de wens voor een tweede kindje was er toen al dus ik wuifde het weg onder het mom van ‘afvallen komt daarna wel’. In het kader van ‘wat er niet aan komt hoeft er ook niet af’ knijp ik in mijn handjes met de huidige gewichtstoename, zijnde: net aan 10 kg! Een groot verschil met de vorige keer en ik heb geen idee waar dit door komt. Misschien omdat ik toen makkelijk kon toegeven aan luiheid en tegenwoordig amper de mogelijkheid krijg om op m’n kont te zitten omdat onze Benthe-boef daar ook niet aan doet…

Bos met haar
Ik heb me laten wijsmaken dat maagzuur verband houdt met de hoeveelheid haar waarmee een baby geboren wordt. Blijkbaar heeft dat te maken met hormonen die zorgen voor de haargroei van de baby in de baarmoeder, die veroorzaken namelijk ook het welbekende maagzuur. Benthe werd geboren met een hoofd vol pikzwarte haartjes en ik had inderdaad best last van brandend maagzuur. En ja, ook deze keer is dat niet anders. Betekend dat wij ervan uit kunnen gaan dat ook dit wonder geboren wordt met een weelderige haardos? Ik ben benieuwd!

Druktemaker 2.0
Nog zoiets: aan energie geen gebrek bij onze Benthe. Onze druktemaker is het liefst non-stop bezig met van alles en nog wat. Stil zitten en lekker kneuteren op de bank zit er met haar niet in want daar heeft ze écht geen tijd voor. (Ze moet nog 2 worden, jongens) Gezien de recentelijke activiteiten in mijn buik en vooral de kracht waarmee de bewegingen worden uitgevoerd vrees ik met grote vreze dat ook ons tweede kindje niet van het rustige soort is. Benthe’s inspanningen in mijn buik destijds vallen simpelweg in het niet vergeleken bij de taferelen die momenteel worden uitgevoerd. Een placenta die niet als stootkussen fungeert of gewoon minder vruchtwater? (Want aan vruchtwater had Benthe geen gebrek) Of een grote(re) baby met ruimtegebrek? We gaan het meemaken…

Joekel
Over een grote(re) baby gesproken: ik heb bij de verloskundige gepeild hoe er gedacht wordt over een groei-echo rond dit termijn maar zij zien daar op dit moment nog geen reden toe. Oké… Ik zal niet ontkennen dat ik toch lichtelijk nerveus ben over het formaat van de baby aangezien deze tijdens de 20 weken echo de bovenlijn van de groeicurve aan het kussen was. Dit in tegenstelling tot grote zus Benthe, die netjes rond het gemiddelde zweefde. Maar goed, ook hier geef ik me aan over (althans, dat probeer ik) want hij/zij zal er toch een keertje uit moeten en dan zullen we ’t wel zien. Ik merk wel dat deze baby forser aanvoelt, wat zichtbaar bevestigd wordt door een rug, kont of voet die de vorm van mijn buik er af en toe buitenaards uit laat zien.

Tot dusver een paar verschillen en overeenkomsten tussen mijn eerste en tweede zwangerschap. Boven alles gaat het gewoon heel goed met ons en verloopt de zwangerschap als een uit het boekje, zoals men dat mooi zegt.

2 Reacties

  1. Kirsten
    12 december 2018 / 11:12

    En nu maar afwachten wanneer het wonder zijn/haar intrede gaat doen!
    succes met de laatste lootjes,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.