De 20-weken echo en het is een…

Ondertussen ben ik 22 weken zwanger van ons tweede kindje. Gisteren deelde ik een foto van mijn bollende buik op Instagram en ik kan bijna niet geloven dat we al over de helft zijn. Voor mij geldt, net als voor vele andere vrouwen, dat een tweede zwangerschap écht stukken sneller gaat dan de eerste. Bij Benthe kon ik de weken vooruitkijken en nu lijken ze in rap tempo voorbij te vliegen. Ik heb ook genoeg afleiding door Benthe, die in een soortgelijke vaart groot lijkt te worden. Ze zit nu in de pre- ‘twee is nee’ fase want hoewel haar 2e verjaardag pas over 3 maanden is, heeft zij de peuterpubertijd omarmd alsof het een vroegtijdig cadeautje is. Niet van mij hoor! Zeker niet van mij. Ik had deze nieuwe en uitdagende fase nog wel even willen uitstellen.

En het is een …
… verrassing! Twee weken geleden hadden wij de 20-weken echo. Deze keer bij een andere echopraktijk omdat de ervaringen bij de vorige steeds minder prettig werden. Over de nieuwe echopraktijk (in Woerden) zijn wij héél erg te spreken en zijn daarom blij met de overstap die wij gemaakt hebben. De echo was prettig, de baby lag er goed voor en de resultaten waren positief. Al met al een hele fijne ervaring. We gingen naar huis met een sliert aan kiekjes van onze jongste spruit en rekende onszelf rijk en intens gelukkig met al dit goede nieuws. Wij vinden het niet vanzelfsprekend dat alles altijd maar goed gaat en zijn redelijk realistisch ingesteld, wat ook een stukje zelfbescherming is. Maar goed, tot dusver lijkt alles voorspoedig te verlopen en de baby zit goed in elkaar. De baby. Onze verrassing. Want wát het is, is ons nog steeds niet bekend. Ik wilde het deze keer eigenlijk wel weten, omdat wij het de vorige keer al ervaren hebben hoe het is om ’t niet te weten, maar Danny dacht er anders over. Ik zal niet ontkennen dat ik heb geprobeerd hem over te halen maar hij bleek verbazingwekkend immuun voor mijn pogingen. Oké… dan niet. Nu was ik niet superdruk bezig met het ‘willen weten’ en vind ik het zo ook wel prima. Het feit dat ik totaal geen voorgevoel heb over het geslacht zegt mij dat het écht niet uitmaakt wat het is. We komen er vanzelf achter zodra hij of zij er is. Nog ‘eventjes’ geduld…

Kennis is macht.
Het geslacht weten is duizendmaal praktischer dan onze huidige situatie. Het welles/nietes en ‘wat nou als’ speelt op bij bijna iedere aanschaf. Aan de ene kant scheelt het dat wij het de vorige keer ook niet wisten want daardoor hebben wij vrij neutrale babyspullen. Mintgroen, grijs en wit voeren wederom de boventoon. Toch vind ik het heerlijk om door de babykleertjes van Benthe te snuffelen, vooral omdat veel daarvan heerlijk overdadig zuurstokroze is. Of ik deze kleertjes wederom in de kast kan leggen weet ik pas over een paar maanden en stiekem is dat wel een beetje irritant. Voorpret brengt ook heel veel plezier. Het is net als met op vakantie gaan, daar kan ik van tevoren al van genieten. Tegelijkertijd (ja, de wispelturige buien zijn – nog – volop aanwezig) lijkt het mij ook heel leuk om Danny de dag na de geboorte weer op pad te sturen om een paar kleertjes voor de baby te kopen. Dat heeft hij voor Benthe ook gedaan en misschien is dat een leuke traditie om voort te zetten. Ik weet nog goed hoe het mij ontroerde, dat hij dat deed. Ja, daar kijk ik eigenlijk best wel naar uit, om hem weer met een Zeeman of Hema tasje thuis te zien komen. Kennis mag dan macht zijn maar ik ben toch meer van de gevoelens en emoties dus ik was en strijk met liefde de neutraal gekleurde kleertjes zoals ik dat twee jaar geleden ook deed.

3 Reacties

  1. Kirsten
    25 september 2018 / 08:15

    Leuke blog!
    over een verrassing die nog 18 weken op zich laat wachten, als je mazzel heb iets korter maar het kan ook zomaar iets langer zijn.
    Geduld is een schone (was) zaak.

  2. Marianne
    25 september 2018 / 13:22

    Wij wilden het ook niet weten , gewoon omdat de baby welkom is. Betty verklaarde ons voor gek, want dáár weet iedereen het dan meteen, en meestal de naam ook al…. niets voor ons. Fijn dat het allemaal voorspoedig gaat! Geniet maar lekker van deze bijzondere tijd!

  3. Marretje
    25 september 2018 / 13:56

    Zoo leuk en spannend!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.