Hieperdepiep… HOERA!

Ja hoor, het is zo ver: de eerste verjaardag van onze Benthe. Wat is de tijd snel gegaan zeg. (Ik val in de herhaling, ik weet het) Een jaar geleden kwamen wij ’s morgens thuis met onze kersverse dochter, stijf van de adrenaline en vol onwetendheid van wat ons te wachten stond. Een drukke week volgde, waarin wij 3 verschillende kraamverzorgsters hadden, de borstvoeding niet wilde lukken en wij onze draai probeerde te vinden als gezin in plaats van als stel. Ik neem jullie heel snel even mee naar het afgelopen jaar.

De eerste maanden
Kraamvisite hielden wij een tijdje op afstand, behalve directe familie natuurlijk, omdat wij (ik) daar totaal geen behoefte aan hadden. Het was ook zo dat iedereen in het weekend wilde langskomen, als Danny thuis was, waardoor wij 12 weken bezig zijn geweest om het merendeel aan bezoek te ontvangen. Toen kwamen er weken die volledig in het kader stonden van spugen, reflux, huisarts, kinderarts, osteopaat en héél veel huilen. Op een gegeven moment waren er momenten waarop ik gewoon met Benthe meehuilde omdat ik zo verdrietig werd van de situatie en de onmacht. Gelukkig is ook dat allemaal goed gekomen en van kotsmisselijke huilbaby heeft onze schurk zich ontwikkeld tot een eigenwijs, meestal vrolijk, ondernemend maar vooral ook lief meisje. De handkusjes vliegen je tegenwoordig om de oren en soms zeg ik weleens dat haar hoofd niet groot genoeg is voor d’r lach want die spreidt zich werkelijk van oor tot oor. Ondanks de wat moeizame start heb ik intens genoten van die eerste maanden als moeder en van onze mini-baby.

Ontwikkelingssnelheid
De eerste keer dat Benthe mij een bewuste lach gaf heb ik Danny in tranen (van geluk en blijdschap) opgebeld. Alle daaropvolgende eerste keren heb ik hetzelfde gedaan zodat hij het kon meebeleven, soort van. Op haar buik liggen vond ze niet prettig vanwege de misselijkheid dus met volledig omrollen was ze niet de snelste maar daarna hield ze binnen één week het tijgeren voor gezien en besloot toen te kruipen. De ontwikkelingen vanaf het omrollen, zelfstandig zitten, tijgeren en kruipen zijn bizar snel gegaan. Staan, aan alles optrekken, overal langslopen, met de loopwagen aan de wandel, af en toe los staan en aan de hand lopen: Benthe vinkt ze in anderhalve maand allemaal af. Mijn moederhart heeft het hier soms wel een beetje moeilijk mee want onze baby begint al dreumes te worden. Ze heeft haast en dat snap ik, ik herken dat onrustige gevoel wel, maar ik kan dit tempo emotioneel niet bijbenen hoor!

Permanent aanwezig
Ik heb er al eerder over geschreven maar Benthe is een pittig dingetje en dat werd al vrij snel duidelijk. Als ze iets niet leuk vindt dan zet ze het op een blèren joh, niet normaal. Al maanden heb ik steevast een hoge pieptoon in mijn hoofd die ik altijd hoor in een stille omgeving, voornamelijk ’s avonds in bed. De laatste weken is het échte opvoeden begonnen en dat is soms best een strijd om de langste adem. Gelukkig heeft ze dat standvastige en eigengereide niet van een vreemde en, hoewel het best confronterend is, kan ik er daardoor wel redelijk goed mee omgaan. Tot dusver bedoel ik dan want wie weet wat de toekomst brengt… En zo heeft iedere periode iets moois, iets frustrerends en iets emotioneels. Op het moment dat ik moeder werd ben ik in een achtbaan gestapt en ondanks dat het soms een wilde rit is, zou ik er geen seconde van willen missen.

Ik vrees de snelheid waarin de komende jaren zullen gaan maar ik ga mijn uiterste best doen om de tijd niet aan mij voorbij te laten gaan. Dus genieten wij vandaag van de taart en vieren vol overgave het begin van Benthe’s tweede levensjaar. Proost!

5 Reacties

  1. Marretje
    16 december 2017 / 20:11

    Gefeliciteerd nogmaals, wat zag ze er beeldig uit! en je doet het fantastisch in die wild water baan 🙂 of achtbaan haha hoe je het ook noemen wil! Proost op het 2e jaar vol nieuwe ervaringen en uitdagingen en vooral mooie onvergetelijke momenten!!!

  2. Kirsten
    17 december 2017 / 19:10

    Heel leuk geschreven!

    • Lenneke
      17 december 2017 / 20:51

      Dankjewel. Het is ook een heel leuk onderwerp om over te schrijven!

  3. Lize
    10 juni 2018 / 16:27

    Lieve lennekeik zou graag je boekje dat je aan het maken bent pre_orderen.xodat ik w eet dat ik jem zeker kan kopen.voor dat hij op lieve groetjes van Lize

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.