In het verleden behaalde resultaten…

Sorry, deze afbeelding kan geladen worden

Mijn lichaam, gewicht en zelfbeeld zijn altijd een dingetje geweest. Ik kan mij geen moment herinneren waarop ik dusdanig lekker in mijn vel zat dat ik er niet mee bezig was. Afvallen, spiermassa kweken, vetpercentage verlagen… Het heeft mij jarenlang beziggehouden. Helaas ben ik het type dat heel makkelijk kan doorslaan en zich verliest in uitersten. Je begrijpt al waar dit verhaal heen gaat.

Over of onder
Op mijn zwaarst, in 2012, kon het mij allemaal geen reet meer schelen. Ik (vr)at alles wat los en vast zat onder het mom van ‘ik ben toch al dik’. Ja, een héél makkelijk excuus die de vicieuze cirkel draaiende hield. In plaats van de knop omzetten en mijn eetgewoontes en levensstijl aan te passen, kocht ik gewoon steeds grotere broeken. Lekker makkelijk, toch? Destijds heb ik die doemcirkel zelf doorbroken en slaagde ik er uiteindelijk in mijn doelgewicht te bereiken. Maar het behalen van dat gewicht ging niet gepaard met het euforische gevoel van slagen want het was nóg niet goed genoeg. Hierdoor ging ik té ver door en werd ik eigenlijk te licht voor mijn lengte. En nee, ook dit was niet gezond. Zo bleef ik dus bezig!

Lekker zwanger
Hoewel ik normaal gesproken makkelijk akkoord ga met ‘goed genoeg’ is het wat mijn lichaam betreft nooit af. Een doorlopend project, zeg maar. Of een oneindige cirkel, zo kan je het ook zien. Hoe dan ook, tijdens mijn zwangerschap had ik hier totaal geen last van. Ik durf zelfs te zeggen dat ik trots was op mijn lijf en paradeerde maandenlang rond met een gezonde dosis zelfvertrouwen. (Daar kan ik me nu weinig van voorstellen maar daar heb ik al over geschreven) Ik vond het heerlijk om zwanger te zijn, niet alleen met de komst van ons kindje in het vooruitzicht, maar ook omdat ik voor het eerst in mijn leven niet bezig was met hoe ik eruitzag en wat anderen ervan vonden. Ik vond mezelf mooi zwanger, mijn buikje was redelijk bescheiden / normaal (al sloeg de weegschaal helemaal door) en ik ondervond geen extreme eetgewoontes. Heerlijk!

Zoek de knop
Mede hierdoor, door dat gevoel van tevredenheid en zelfvertrouwen, kan ik niet wachten om weer zwanger te raken maar misschien moet ik juist omdenken en het zwanger zijn niet als excuus gebruiken. (Danny heeft ook een limiet qua aantal kinderen, vrees ik) Ik heb die knop destijds ook gevonden en kunnen omzetten dus waarom zou het nu niet lukken? Tijdgebrek is er niet want ’s avonds heb ik mogelijkheden genoeg om oefeningen te doen. Het is een kwestie van beginnen en doorzetten. Laat ik dát dan maar gaan doen. Ja, dat was ook het moraal van het vorige verhaal over dit onderwerp. Oké, betrapt! Stiekem zoek ik gewoon een reden voor een terugblik naar mijn buik zoals hij precies een jaar geleden was…

4 Reacties

  1. Kirsten.
    6 november 2017 / 09:34

    een prachtige buik! volgens mij zit de valkuil in het verleden, en ook nu, nog steeds in het “verkeert in de spiegel kijken”

    • Lenneke
      6 november 2017 / 20:42

      Dankjewel! En ja, je hebt waarschijnlijk gelijk. Het hebben van een onjuist zelfbeeld is eigenlijk de basisfout.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.