Leren wat veilig is

Later dan de bedoeling was maar op de valreep nog een stukje online vandaag! Ergens in de afgelopen dagen is mijn eigengereide torretje die zelden tijd heeft om te knuffelen, veranderd in een aanhankelijk handenbindertje die zich het liefst als een aapje aan mij vastklampt. Geen idee wat hiervan de oorzaak is en hoewel het niet altijd handig is (brood smeren, een fles maken of een blog typen met één hand is een uitdaging maar oefening baart kunst), vind ik het heerlijk om lekker te kroelen met ons minimensje.

Verbroken basisregel
Afgelopen nacht heb ik een van onze basisregels verbroken en Benthe bij mij in het grote bed laten slapen. Niet de hele nacht hoor! Maar na de zoveelste paniekerige krijssessie was de keuze om 05:00 heel makkelijk en nam ik haar mee, waarna zij nog twee uurtjes heeft getukt. Ik weet niet wat er aan de hand was want Benthe slaapt eigenlijk altijd goed en gilt nooit zomaar de pannen van het dak. Wel spot ik steeds meer doorkomende tandjes en kiezen dus wellicht heeft ze daar last van. Wie zal het zeggen? Desalniettemin wil ik er geen gewoonte van maken om haar bij mij in bed te nemen. Niet omdat ik al die ruimte zo nodig voor mezelf wil (want doordeweeks hoef ik die sowieso nooit te delen) maar omdat ik het belangrijk vind dat Benthe weet dat haar eigen bedje ook heel veilig is.

Vastigheid, veiligheid
Vanaf haar geboorte hebben we Benthe twee vaste slaapplekken gegeven: de wieg en het ledikant. Zo heeft ze bijna 3 maanden naast ons geslapen, in de wieg. Dit was eigenlijk alleen ’s nachts want overdag deed ze haar tukkies in d’r eigen bed, op haar eigen kamer. En slapen kon ze! Overdag ging het niet altijd van harte omdat ze zo vreselijk misselijk was maar de nachten gingen prima. Natuurlijk heb ik ook menig gebroken nacht gehad maar op de een of andere manier heb ik die nooit als heel vervelend ervaren. Waarschijnlijk omdat Benthe gewoon vroeg wakker werd, rond 05:00, en na een fles weer verder sliep. Tegenwoordig slaapt ze het klokje rond en wordt ze rond 07:00 vrolijk en gezellig wakker. Maar goed, omdat we haar dus hebben geleerd dat haar bedje een heerlijke, fijne én veilige slaapplek is, slaapt ze zelden ergens anders. Niet in de box, niet in de wandelwagen en niet bij ons op de arm. Gelukkig slaapt ze ook goed in het bedje dat bij mijn ouders staat want zij passen twee keer per week op en geloof me: Benthe wordt zeker niet gezelliger als ze te weinig slaapt!

Wat de reden ook was, ik hoop voor haar dat ze vannacht goed slaapt. Voor haar ja, niet zozeer voor mezelf, want ze verbruikt overdag zo veel energie dat ze die slaap echt nodig heeft. Daarom blijven wij morgenavond gewoon thuis met z’n drietjes, zodat Benthe in ieder geval op de plek is die zij als veilig ervaart. Niet spectaculair en misschien ook niet zo gezellig als bij anderen maar na al zo’n rare week met dat spugen, Danny die opeens nog een verre rit besloot te doen en de recentelijke gebroken nachten, wil ik proberen zo dicht mogelijk bij de basis te blijven. Ik ben ook benieuwd of en hoe Benthe gaat reageren op het vuurwerk…

Wat zijn jouw plannen voor morgenavond? Heb jij ervaring met een eenjarige die opeens zo plakkerig werd? In ieder geval alvast een heel gezellig en veilig jaareinde en de allerbeste wensen voor 2018!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.