Ontzwangeren, het is me gelukt

Sorry, deze afbeelding kan geladen worden

Volgens zeggen ben ik al ruim een maand ‘ontzwangerd’. Na negen maanden op, negen maanden af en een verlate publicatie van dit bericht ben ik ondertussen 19 maanden verder en jemig, wat is er veel gebeurd. Mijn poppige ienie-mini baby die veel last had van reflux en krampjes, is ondertussen een eigenwijs grietje die niet stil kan zitten en behoorlijk prinsessen-potentie heeft. ‘Nee’ wordt nu al met tegenzin geaccepteerd door madame dus dat belooft wat voor de toekomst. Vooral papa is hier nogal gevoelig voor, zeker als mevrouw een beetje lieflijk met haar grote, bruine, Bambi ogen knippert. Fak, ik dacht dat hij alleen zwichtte voor míjn soortgelijke blik…

Tijd
Sinds de geboorte van Benthe heeft tijd een heel andere definitie gekregen. Het is een van de weinige dingen waar wij geen grip op hebben en dat geeft het iets machtigs. Er is een periode geweest, vlak voor het einde van mijn verlof, dat de tijd mij frustreerde. Ik vond dat ik te weinig tijd had (om met Benthe door te brengen) maar tegelijkertijd konden de dagen niet snel genoeg gaan (vanwege haar aanhoudende pijntjes). Als ik nu terugkijk op de afgelopen maanden dan kan ik niet één moment noemen dat het hoogste of diepste punt was. Het was een opvolging van momenten die mij vulde met geluk, liefde, verliefdheid, trots, verbazing, onmacht, verdriet en frustratie. In willekeurige volgorde.

Ben ik geslaagd?
Ik vind dat ik tot dusver, naar mijn eigen maatstaven, redelijk geslaagd ben als moeder. Benthe is gezond, vrolijk, ondernemend, ondeugend, temperamentvol maar ook heel lief. Ze ontvangt meer dan genoeg liefde, eten, bemoediging en ruimte om haar omgeving te ontdekken en zichzelf te ontwikkelen. Dat soort dingen vinden wij belangrijk maar het is niet het enige dat telt. In mijn beeld der verwachting ben ik geslaagd omdat ik zo veel mogelijk heb genoten. Ik heb de échte baby-periode volledig in mij opgenomen en daar ben ik nu blij mee omdat dat hele kleine er best snel af is. Natuurlijk werd ook ik regelmatig afgeleid door Whatsapp, Facebook, Instagram of e-mails. Dat is tegenwoordig niet meer dan normaal. Benthe is eraan gewend dat mijn Samsung dagelijks tevoorschijn komt om haar schattigheid en knappe kunstjes in volle glorie vast te leggen. Ze gaat nog nét niet poseren. #zucht

Minuten, uren, dagen, weken, maanden: ze zijn voorbij gevlogen en ik vlieg vrolijk mee. Op Benthe’s verhalfjaring plaatste ik op Facebook: ‘We are looking forward to love you a lifetime‘. Daar is nog steeds geen woord aan gelogen. Ik heb er zin in!

En jij…? Ben jij vader of moeder? Zo ja, hoe heb jij de eerste maanden met jouw baby ervaren?

 

 

4 Reacties

  1. Kirsten
    25 oktober 2017 / 22:30

    Als moeder met bijna 31 jaar ervaring in alle emoties die je benoemd, geniet ik nu 10 maanden van de promotie tot oma. En het voelt aan als de kers op de “gelukshormoontjes-taart” waarvan het beslag ooit door mezelf gecreeerd is.

    • Lenneke
      27 oktober 2017 / 21:05

      Wat een genot hé? Heerlijk dat je daar zo van kan genieten, Kirsten.

  2. Anoniem
    27 oktober 2017 / 08:32

    Je bent een super mama en benthe een heerlijk lief meisje ❤

    • Lenneke
      27 oktober 2017 / 21:07

      Dankjewel! Lief berichtje, Anoniem

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.