Onvermijdelijk: verkouden door je kind

Lacherig heb ik er destijds op gereageerd, misschien zelfs met een wegwimpelend handgebaar alsof het allemaal wel mee zou vallen. Zo erg kon het immers niet zijn, toch? Man, man, wat had ik het fout. Toen mij een jaar geleden werd verteld dat ik de komende jaren ook vaker ziek zou worden door ons kindje, kon ik me daar totaal geen voorstelling van maken. Ondertussen, een vol jaar verder, hebben Benthe en ik de lasten van snotneuzen, schrale kelen, kriebeloren en buikgriepjes eerlijk gedeeld. Om maar te zwijgen over de vijfde ziekte en de effecten die het kan hebben op volwassenen. Onder het mom van: samen ziek zijn is een stuk fijner dan alleen. Bleh zeg. En dit ‘eerlijk zullen we alle kinderziektes delen’ duurt nog een jaar of tien. Dussss.

Kriebels en snottebellen
Gelukkig is Benthe niet vaak ziek. Een momentje hoor, dit ga ik even afkloppen op ieder onbewerkt stuk hout dat ik zo snel kan vinden. Wat ik van anderen hoor is dat snottebellen en zeehondhoestjes aan de orde van de dag zijn en ik moet zeggen dat wij er dan nog redelijk van af komen. Snottebellen zijn mij zeker niet onbekend, net zoals de zere keel en kriebeloortjes die daar blijkbaar standaard bij komen. Vaak merk ik bij Benthe pas ’s avonds dat er iets loopt te broeien, net zoals afgelopen maandag. Nadat ik haar op bed had gelegd sliep ze twee uurtjes zonder problemen, totdat ze het rond 21:45 op een blèren zette en daarna tot na middernacht ontroostbaar was. Ik heb haar zelfs bij mij in bed genomen maar na drie kwartier draaien, woelen en haren trekken (zij bij mij) accepteerde ik dat dát niet de oplossing was. Het probleem was ook vrij duidelijk: haar neus zat verstopt en doordat ze graag met speen slaapt wordt ademhalen wat lastiger. Dat dilemma kan je een dreumes ook niet voorleggen want ademhalen of tutten… Lastig, lastig.

Eerlijk delen
Het is onvermijdelijk dat Benthe’s verkoudheid mij ook treft. Wij zijn hier in huis sowieso best van het kussen, knuffelen en delen dus er is eigenlijk geen ontsnappen aan. Juist als Benthe zich niet lekker voelt wordt ze hangerig en wrijft dan met haar snoet over mijn kleding. Ja, zo gaat het verspreiden van bacillen snel. Om over het niezen maar niets te zeggen want zij laat alle spetters en snotjes gewoon gaan hoor, ze sproeit ze zo over de tafel heen! (Dan heb ik nog mazzel want ze niest ook weleens onaangekondigd volop in m’n gezicht) Hupsakee, hatsjie en doorrrrr. Bedankt hé! Op dit soort momenten ben ik blij dat het merendeel aan Danny voorbijgaat want hij kan ziek worden niet gebruiken onderweg. Al valt een verkoudheid nog wel mee maar toen die buikgriep rondging, en mij een dag aan het toilet kluisterde, hoopte ik écht dat hij er geen last van kreeg. We delen voor de rest alles wel eerlijk hoor, de lusten én de lasten, maar sommige lasten neem ik wel voor mijn rekening. Waarschijnlijk is Benthe het eens met die verdeling want ziek zijn doet ze bij voorkeur doordeweeks…

Hoe gaat dat bij jullie? Worden jullie ook regelmatig aangestoken door je kindje(s)? Voorkomen is bijna onmogelijk maar heb je misschien tips om het ziek-zijn te verhelpen?

2 Reacties

  1. Marretje
    1 februari 2018 / 00:07

    Hier is het de vraag… wie steekt wie aan. We zitten heerlijk in een ‘Ik ben snotverkouden’ kringetje en dat duurt al sinds september. Gelukkig is het nu even iets minder bij ons allebei (snel afkloppen!!!), maar ik kan niet wachten tot het voorjaar is en we de verkoudheidjes voor even achter ons kunnen laten 🙂 hopelijk knappen jullie samen ook snel weer op, want ook al is het maar een verkoudheid daar kun je erg moe van worden.

    • Lenneke
      10 februari 2018 / 13:27

      Oh jee Marretje, jullie rommelen dus al een tijdje met de verkoudheid en bijbehorend gekwakkel. Hopelijk blijft het beter gaan en gaan jullie straks gezond het nieuwe voorjaar in!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.