Papa is de liefste

Sorry, deze afbeelding kan geladen worden

Zo, het Paasweekend zit er op. Lekker hoor, zo’n extra vrije dag. Al voelde het voor ons eigenlijk als een gewone zondag omdat Danny afgelopen zaterdag pas laat thuiskwam en de dag daardoor een beetje langs ons heen is gegaan. Maar goed, deze vrije maandag hebben wij omarmd en heerlijk met z’n drietjes besteedt. Het was de meest relaxte ‘zondag’ die wij in tijden hebben gehad en ik heb intens genoten van Danny en Benthe. En dan vooral van die twee samen want oh, oh wat zijn ze schattig! (Nee, laat Danny – de supertrucker – dit maar niet horen, is funest voor zijn zelfbeeld…)

Schaterlach
Er is niets mooier dan de liefde zien tussen de twee waar ik ook zielsveel van hou. Dit klinkt inderdaad vreselijk zoetsappig en hoewel ik er normaal gesproken ook niet zo van ben: dit is een uitzondering. Deze twee kosten mij nog eens m’n hart! Ondanks dat Benthe hem niet dagelijks ziet (hier heb ik al eerder over geschreven), herkent ze Danny al van afstand en wordt werkelijk dol van enthousiasme als ze hij in de buurt komt. Als die twee aan het stoeien zijn vult haar schaterlach de kamer en ons hart, het is een heerlijk geluid. Soms steekt het wel een beetje dat ze doordeweeks, alleen met mij, minder vaak de reden ervaart om dusdanig hard te lachen maar ja, het is aan mij de taak om er structuur, regelmaat en regels in te brengen (en te houden). Vooral dat laatste is nog wel eens uitdaging zodra papa in beeld verschijnt want Benthe weet haar Bambi-bruine ogen dusdanig te gebruiken dat ze al regelmatig haar zin krijgt bij bepaalde personen… Ik noem geen namen.

Zo veel liefde
Ik zal nooit vergeten hoe Danny reageerde toen Benthe na de bevalling op mijn buik werd gelegd. Daar was ze dan. Een dochter. Onze Benthe. Hij is degene die deze naam opperde en ik geef hem daar met liefde alle eer voor als mensen zeggen ‘wat een mooie naam’. Datzelfde geldt voor die eerdergenoemde grote, bruine kijkers, ook die heeft ze aan haar vader te danken. Ik had geen betere man kunnen wensen als de vader van mijn kind, of als levenspartner. (Ik ben nu op een missie om zijn stoere imago op zeep te helpen, dat begrijp je) Nee, zonder dollen, ik heb het écht onwijs getroffen. En ondanks dat de tijd die wij met z’n drietjes doorbrengen beperkt is tot het weekend, probeer ik er altijd dubbel van te genieten. Dat is ook niet moeilijk want zoals ik als zei: als ik die twee samen zie, dan smelt ik. Soms lijkt het wel alsof ik aan twee kinderen de regeltjes duidelijk moet maken, want voor papa is het elke week opnieuw een verrassing wat wel en niet (meer) mag, maar ik kan er eigenlijk alleen maar heel hard om lachen. En lachen schijnt gezond te zijn dus wij zijn supergoed bezig!

Hoe is de relatie tussen jouw kind(eren) en zijn/haar/hun vader? Hoe ervaar jij de band die zij samen hebben?

2 Reacties

  1. Kirsten
    4 april 2018 / 16:53

    Papa is de eerste man in het leven van een dochter, een graadmeter voor hun “mannenkeuze” in de rest van hun leven. Daarom is de onvoorwaardelijke liefde en respect van papa zo belangrijk. Het voor elke man dan ook goed om te weten dat de wijze waarop hij een vrouw behandelt, het voorbeeld is voor hoe zijn dochter , later als vrouw, zelf ook behandelt (denkt te) moeten worden. Liefdevol, met respect, met papa onvoorwaardelijk stimulerend, motiverend, onderbouwend op de achtergrond.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.