Voor mezelf kiezen

 

Voor mezelf kiezen is niet iets waar ik onwijs goed in ben maar waar ik de laatste jaren wel beter in ben geworden. En laat ik eerlijk zijn: ik ben er nog lang niet. Waar ik voorheen de rust vond in een uurtje sporten, een fijne gezichtsbehandeling bij de schoonheidsspecialiste of een rondje fietsen, zijn de momenten voor mezelf tegenwoordig schaars. Vooral in het weekend hebben Danny en ik er nogal een handje van om de dagen helemaal vol te proppen. Hij bijvoorbeeld met sociaal aangelegen uitjes (of iets met vrachtwagens…) en ik met dingen die we met z’n drietjes kunnen doen of het afwerken van projecten. Natuurlijk kan niet álles gedaan worden en wat dat betreft zijn wij eigenlijk een typisch stel waarin ik drammerig kan doen over bepaalde onderwerpen en hij er, ontiegelijk nonchalant, zijn schouders voor ophaalt (het is ook weleens andersom!) maar wij uiteindelijk samen bij de gulden middenweg uitkomen. Top! Werkt prima voor ons.

Het leerproces
Nu kan ik met Danny praten, discussiëren en, indien nodig, onderhandelen over dingen. Met Benthe, daarentegen, is dat op dit moment (vanwege de leeftijd) onbegonnen werk. Het woord ‘nee’ is haar niet onbekend en ondanks dat ze dondersgoed weet wat het betekent, is het woord af en toe een trigger om bepaalde dingen juist wel te doen. Gewoon omdat het kan, of zoiets? Dit hoort helemaal bij de leeftijd en is onderdeel van het grote avontuur der opvoeden, dus vind ik het prima dat zij de grenzen opzoekt, aftast en, binnen de perken, overschrijdt. Als ze ook maar een ieniemienie beetje op mij lijkt dan zal ze het willen ervaren waarom bepaalde dingen niet mogen, gewoon zodat ze de waarom leert begrijpen. En ja, natuurlijk hou ik het allemaal veilig en verantwoord, dat lijkt me logisch… Maar goed, geloof me als ik zeg dat ik iedere dag vol enthousiasme, vertrouwen en met de beste wil van de wereld in deze achtbaan stap, want leven met een dreumes is nooit (maar dan ook echt nóóit) een dag hetzelfde, en toch halverwege de rit tot de conclusie kom dat ik nog zó veel moet leren. Het is dus niet zo dat alleen Benthe dagelijks aan het leren, groeien en zich aan het ontwikkelen is, maar ik als moeder net zo goed. Zeker nu zij, op haar manier, heel druk bezig is met communiceren en duidelijk maken wat ze wil (of niet). Soms is het voor mij meer geluk dan wijsheid en zelfs met de 50% kans dat ik het goede kies zou ik mij, met de resultaten van afgelopen week, absoluut niet meenemen naar het casino.

Kiezen voor mijzelf
Volgens mij is het twee weken geleden dat ik schreef over Benthe en dat ze zo lekker in d’r vel zat. Geen sprongetje, geen verkoudheid, geen doorkomende tandjes: niets. Heerlijk! Ondertussen zijn er wel twee hoektanden doorgekomen (en de andere twee willen ook graag) maar alsnog zit ze lekker in d’r hum. Ik zal later deze week een keer schrijven over haar dagritme maar kortgezegd komt het erop neer dat, nu zij nog maar één tuk doet, ik mijn kans grijp wat betreft de momentjes voor mezelf. Een mama-momentje. Op die momenten kies ik voor mezelf en ondanks dat ik er niet goed in ben, heb ik het afgelopen jaar dusdanig veel geleerd dat het me steeds beter afgaat. Dan kan ik de boel de boel laten, dan kan stofzuigen later ook nog wel, dan hoeft de wasmachine niet zo nodig nog een keer aan en kruip ik in bed met de laptop en een serie op Netflix. Oh, heerlijk! Wat een contrast met het geploeter en gezwoeg van álles wat ik voorheen altijd van mezelf moest doen in de tijd dat Benthe lag te slapen. Op m’n tandvlees ging ik door omdat ik het rare idee had dat ik pas mocht rusten als ik de lijst van huishoudelijke taken had afgewerkt. Nu niet meer hoor. De lijst met huishoudelijke taken werk ik nog steeds af en we leven niet in een vuil of rommelig huis, maar ik pak mijn momenten wanneer ik ze zie en geniet er volop van. Soms is het even een paar minuten Instagram afstruinen, soms is het naar de wc kunnen zonder een dreumes die alle badspeeltjes wil aangeven en soms doe ik gewoon anderhalf uur mijn ogen dicht. Schaamteloos pak ik dat moment. Benthe heeft er geen last van en ik laad er helemaal van op. Dan stap ik daarna weer vol goede moed in die achtbaan en ben ik er klaar voor om weer nieuwe dingen te ontdekken en te leren!

Wat doe jij op de momenten waarop je kind slaapt? Geef jij makkelijk toe aan je eigen behoeftes?

2 Reacties

  1. Marretje
    16 april 2018 / 21:52

    Wat leuk en herkenbaar weer… ik ben heel erg van ik moet de afwas doen, ik moet de was opvouwen, o en de wc moet ook nog gedaan worden. En heel misschien, kan ik daarna zelf ook nog even zitten. Maar 9 van de 10 keer is die tegen die tijd weer wakker.

    • 16 april 2018 / 22:54

      Yep, dat had ik dus ook! Bijna altijd, eigenlijk… Heel frustrerend want dan was ik als een razende tekeer aan het gaan met het huishouden en op het moment dat ik dacht ‘nu is het goed’, werd Benthe wakker. Oh, ik heb toen af en toe heel diep moeten zuchten hoor! Tegenwoordig doe ik vaak één of twee snelle dingetjes, even het rondslingerende spul en de vaat opruimen, of de was alvast in de wasmachine zodat die aan kan zodra zij wakker is, maar daarna pak ik toch echt m’n momentje. Op de bank, pootjes omhoog en een boek erbij kan natuurlijk ook!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.