We gaan weg

In het geboortekaartje dat wij hebben gemaakt om de komst van Benthe aan te kondigen, stond een toepasselijke tekst:

Verre reizen zijn bijzonder
maar wie had ooit gedacht,
dat het grootste wereldwonder
gewoon thuis op je wacht.

Hoewel ik het allerliefst een zelfverzonnen gedichtje had gebruikt, hebben wij deze van het Internet geplukt. Desalniettemin past het gedichtje goed bij onze gezinssituatie aangezien Danny veel van huis is en hoewel dat nomadebestaan voor sommige ideaal lijkt, is het toch fijn om zoiets moois te hebben om voor naar huis te komen. Niet dat hij zich sindsdien gemotiveerd voelt om doordeweeks vaker thuis te komen hoor (dat mocht ik willen). Maar goed, omdat hij dus bloedfanatiek is in z’n werk, zit een paar dagen vrij nemen er niet echt in en lekker op vakantie gaan kan ik al helemaal op mijn buik schrijven. Nu is die desbetreffende buik absoluut niet (maar dan ook écht niet!) klaar voor zon, zee of strand dus wat dat betreft is het voor iedereen win-win, toch is even met z’n drietjes ertussenuit gaan geen overbodige luxe. Het lijkt misschien nodig om constant ‘aan’ te staan maar stiekem is dat iets wat wij vooral onszelf wijsmaken. Af en toe het knopje omzetten en even niets hoeven, kan een verademing zijn en eigenlijk ben ik daar wel aan toe. Dat denk ik tenminste.

Weg
Nu heb ik de mazzel dat alle opa’s en oma’s met liefde een oppasdag voor hun rekening willen nemen, waardoor ik drie dagen in de week kan werken. Wanneer de opa’s en oma’s aangeven dat er voor hen een (welverdiende) vakantie aan zit te komen, betekend dat tevens dat ik een vrije dag moet opnemen. Geen probleem, doe ik zelfs graag want bij Benthe zijn is nog steeds veruit mijn favoriete dagbesteding. Als die Staatsloterij toch eens op mijn lootje valt jongens… Ja, dan zou ik het wel weten. Terugkomend op het onderwerp: in juni heb ik dus een aantal vrije dagen ingeplant om lekker thuis te zijn met onze Benthe-boef. Toevallig (geloof jij het?) moet Danny’s vrachtwagen rond die tijd naar de garage en bevinden wij ons zowaar in de uitzonderlijke situatie waarin wij met z’n drietjes tegelijk thuis zijn. Het moet niet gekker worden! Die situatie biedt zoveel mogelijkheden dat ik er eentje heb vastgegrepen en niet meer loslaat. In andere woorden: we gaan weg. Op pad. Met z’n drietjes ertussenuit. Op vakantie! Weliswaar 5 daagjes maar toch, gun mij dit nu even. Dat brengt meteen wel de grote vraag met zich mee: waar gaan we dan naar toe? Hoewel mijn standaardantwoord ‘Zuid-Limburg’ is, wil ik eigenlijk van deze gelegenheid gebruik maken om verder te gaan. Grensoverschrijdend, zeg maar. Bijvoorbeeld naar Duitsland, ik noem maar een dwarsstraat.

Regelen
Tot dusver hebben wij nog geen noodzaak gezien om voor Benthe een identiteitskaart te regelen. Door onze grensoverschrijdende plannen is dit echter wel nodig en dus toog ik onlangs, samen met Benthe, naar het gemeentehuis om er eentje aan te vragen. Weer een eerste keer die wij van het lijstje kunnen afstrepen. Hoewel ik een beetje huiverig was voor het maken van de pasfoto (en het resultaat daarvan), werkte ze juist hartstikke goed mee bij de fotograaf en is de uiteindelijke foto bijna jaloersmakend. Niet omdat wij zo’n superknap kind hebben (als moeder is mijn beeld sowieso vertekend) maar omdat zij, met 17 maanden oud, er tig keer beter op staat dan ik ooit gedaan heb en waarschijnlijk nooit zal doen. Gelukkig gaat een identiteitskaart van kinderen maar vijf jaar mee dus over vijf jaar krijg ik een herkansing om voor een minder goed gelukte foto te kiezen en dan zit zij dáár weer vijf jaar aan vast. (#loedermoeder) Grapje natuurlijk, dat spreekt voor zich… De eerste voorbereidingen zijn dus getroffen en hopelijk hakken wij binnenkort de knoop door over de eindbestemming van ons uitje. Ondertussen zijn wij ook aan het rondkijken voor een andere (grotere) auto dus echt vervelen doen we ons tot die tijd niet. Het is alleen de vraag of we de reis nog met onze huidige auto maken of dat we vóór die tijd al een andere willen hebben. Zoveel om over na te denken en dat voor een mini-vakantie van 5 dagen. Moet je nagaan als we twee weken weg zouden gaan!

Oké, hopelijk nemen jullie de sarcastische ondertoon een beetje voor lief en niet alles wat ik schrijf té serieus. Ik leef samen met een man die niet persé vrij hoeft te zijn dus misschien kan je begrijpen hoezeer ik (!) toe ben aan vakantie.

Hoe vaak gaan jullie op vakantie? Wat is jullie favoriete reisbestemming met kinderen?

1 Reactie

  1. Marretje
    21 mei 2018 / 20:21

    Wij zouden van de zomer 1 week naar naar zuid Limburg gaan… maar met zijn 5en + de nodige bagage in een Twingo leek dit me achteraf toch iets te impulsief geboekt en heb ik deze week geannuleerd. Aan de ene kant onwijs jammer, maar nu gaan we in augustus een weekend naar bakkum met zijn 3tjes. En in november lekker een weekend naar zuid Limburg met de ‘hele’ familie # voor uitzichten # voor pret

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.